Oferta
Psycholog dla dzieci i młodzieży w Poznaniu
Pierwsze spotkanie u psychologa dziecięcego w Poznaniu, dla dzieci i nastolatków do 18. roku życia. Zaczynamy od rozmowy z rodzicami, potem spotykamy się z dzieckiem lub nastolatkiem, a na końcu ustalamy wspólnie, co dalej. Z dzieckiem pracujemy od około 4.–5. roku życia, ale o tym, jak funkcjonuje młodsze dziecko, porozmawiamy z Wami bez względu na jego wiek.
Kiedy warto umówić dziecko lub nastolatka do psychologa?
Nie każda trudna reakcja wymaga psychologa. Warto umówić konsultację wtedy, gdy zmiana utrzymuje się od kilku tygodni, nasila się albo zaczyna utrudniać naukę, sen, relacje lub codzienne zajęcia.
- Dziecko wyraźnie się zmieniło. Otwarte dotąd dziecko zamyka się w sobie, spokojny uczeń zaczyna wchodzić w konflikty, płacz pojawia się dużo częściej niż wcześniej.
- Szkoła albo przedszkole stały się źródłem napięcia. Poranne bóle brzucha, przeciąganie wyjścia z domu, prośby o zostanie w domu, telefony w trakcie lekcji, porzucanie prac domowych.
- Lęk ogranicza codzienne życie. Dziecko rezygnuje z rzeczy, które wcześniej lubiło, nie chce spać we własnym łóżku, nie zostaje bez rodzica, unika kontaktu z rówieśnikami.
- Zmienił się sen albo jedzenie, pojawiły się dolegliwości z ciała. Kłopoty z zasypianiem, bóle brzucha i głowy bez przyczyny medycznej, a u młodszych dzieci powrót do zachowań, z których dziecko już wyrosło.
- Dziecko samo mówi, że sobie nie radzi. „Nie chcę tam chodzić”, „nikt mnie nie lubi”, „ciągle się boję”. Nastolatek czasem po prostu prosi o spotkanie z psychologiem i nie tłumaczy dlaczego.
- Coś się zmieniło w rodzinie. Rozstanie rodziców, przeprowadzka, choroba, śmierć bliskiej osoby, narodziny rodzeństwa. Reakcja bywa opóźniona o kilka miesięcy i wtedy trudno ją połączyć z przyczyną.
Każdy z tych sygnałów rozwijamy w artykule Kiedy zabrać dziecko do psychologa? 5 sygnałów, razem z podpowiedziami, jak o tym rozmawiać z dzieckiem.
Z czym najczęściej przychodzą dzieci i nastolatki
- lęk: przed szkołą, przed rozstaniem z rodzicem, fobie, napady paniki, lęk społeczny u nastolatków
- obniżony nastrój, wycofanie, utrata zainteresowania rzeczami, które wcześniej cieszyły
- złość, wybuchy, zachowania opozycyjne, trudność z zatrzymaniem reakcji
- relacje z rówieśnikami: odrzucenie, konflikty, doświadczenie przemocy rówieśniczej, także w sieci
- trudności szkolne: koncentracja, motywacja, odmowa chodzenia do szkoły
- reakcje na zmianę i stratę: rozstanie rodziców, żałoba, przeprowadzka, choroba w rodzinie
- sen, jedzenie, moczenie nocne
- nadmierne korzystanie z telefonu, gier i mediów społecznościowych
- u nastolatków także samookaleczenia i myśli o odebraniu sobie życia
- podejrzenie ADHD lub spektrum autyzmu
Z dziećmi i nastolatkami, u których pojawia się podejrzenie ADHD lub spektrum autyzmu, pracujemy — nie prowadzimy tylko samej diagnostyki u osób poniżej 18 lat. Na konsultacji możemy przyjrzeć się temu, co Was niepokoi, powiedzieć, czy widzimy powody do diagnozy, i wskazać, gdzie ją przeprowadzić. Diagnozę ADHD prowadzimy u osób dorosłych.
O tym, jak reagować, kiedy nastolatek się okalecza, pisze Julia Witkiewicz w artykule Nie krzycz, nie karz, nie ignoruj. Jeśli sytuacja jest pilna — dziecko mówi o odebraniu sobie życia albo się okalecza — nie czekaj na termin. Numery, pod które można zadzwonić od razu, są niżej.
Jak wygląda pierwsza wizyta u psychologa dziecięcego?
Pierwsza wizyta jest konsultacją. Nie zaczynamy od pracy nad zmianą, tylko od zrozumienia, co się dzieje.
1. Spotkanie z rodzicami, bez dziecka
Na pierwszą wizytę zapraszamy rodziców lub opiekunów. Dziecko na nią nie przychodzi i jest to celowe: rozmowa dotyczy trudności i dziecko nie powinno słuchać, jak dorośli je opisują. Pytamy o rozwój dziecka i o to, jak funkcjonuje w domu, w przedszkolu lub w szkole, od kiedy trwają trudności i co je nasila. Pytamy też o mocne strony i zainteresowania, bo od nich zwykle zaczyna się kontakt na kolejnym spotkaniu. Na tej samej wizycie ustalamy z Wami cel dalszej pracy i plan: co chcemy sprawdzić, ile spotkań na to potrzeba i po czym poznamy, że coś się zmienia.
2. Spotkanie z dzieckiem lub nastolatkiem
Formę dobieramy do wieku. Z młodszymi dziećmi pracujemy przez zabawę, rysunek i proste zadania, bo w tym wieku pokazują one więcej niż rozmowa. Ze starszymi dziećmi i nastolatkami rozmawiamy wprost. Jedno spotkanie rzadko wystarcza, żeby zrozumieć, na czym polega trudność.
3. Omówienie i decyzja, co dalej
Wracamy do rozmowy z rodzicami: co zauważyliśmy, jak to rozumiemy i co proponujemy. Konsultacja może się skończyć na kilka sposobów. Bywa, że rozwój dziecka mieści się w normie i wystarczą wskazówki do zastosowania w domu. Bywa, że proponujemy regularne spotkania. Bywa też, że potrzebna jest diagnostyka albo konsultacja lekarska — wtedy mówimy o tym wprost i wskazujemy, gdzie ją wykonać.
Jak przygotować dziecko lub nastolatka do wizyty
- Powiedz o wizycie wcześniej, a nie w drodze do gabinetu. Wybierz spokojny moment, kiedy nikt się nie spieszy.
- Opisz to, co widzisz, zamiast oceniać. „Widzę, że od kilku tygodni trudno Ci zasnąć i częściej się złościsz” działa lepiej niż „coś jest z Tobą nie tak”.
- Wyjaśnij prostymi słowami, kim jest psycholog. Ktoś, kto rozmawia z dziećmi o tym, co trudne. Nie stawia ocen i nie robi zastrzyków.
- Nastolatkowi powiedz też, co zostaje między nim a psychologiem. Że nie będziesz dostawać relacji z rozmowy zdanie po zdaniu. Dla nastolatka to zwykle warunek, żeby w ogóle zacząć mówić.
- Nie obiecuj, że to będzie jedna wizyta, jeśli tego nie wiesz.
- Weź ze sobą dokumenty, jeśli je macie. Opinię z poradni psychologiczno-pedagogicznej, uwagi ze szkoły, wcześniejszą dokumentację psychologiczną lub lekarską.
Co, jeśli nastolatek nie chce przyjść?
To częsta sytuacja i nie przekreśla wizyty. Pierwsze spotkanie i tak odbywa się bez dziecka, więc możecie przyjść i omówić sytuację, zanim nastolatek podejmie decyzję.
Powiedz mu wprost, po co idziecie, i nie zapowiadaj spotkania jako niespodzianki ani jako konsekwencji. Nastolatek, który przychodzi przekonany, że został przyprowadzony do naprawy, ma prawo milczeć przez pierwsze pół godziny i zwykle z tego prawa korzysta. Pomaga zostawienie mu decyzji o rzeczach, o których może decydować: kiedy, u kogo, czy woli spotkanie w gabinecie czy online.
Jeśli mimo to odmawia stanowczo, zostaje poradnictwo dla rodziców. Zmiana sposobu reagowania w domu realnie zmienia sytuację dziecka, nawet jeśli samo dziecko na razie nie przychodzi.
Ile trwa spotkanie i ile spotkań potrzeba?
Jedno spotkanie trwa 50 minut.
Typowa konsultacja to jedno lub dwa spotkania z rodzicami oraz dwa lub trzy spotkania z dzieckiem. Ile dokładnie, zależy od tego, z czym przychodzicie i ile trzeba sprawdzić, zanim da się powiedzieć coś sensownego.
Po tych spotkaniach wiadomo, czy potrzebna jest dalsza praca i w jakiej formie. Konsultacja nie zobowiązuje do niczego więcej.
Czym ta konsultacja nie jest
- To nie jest diagnoza ADHD ani spektrum autyzmu. Pracujemy z dziećmi i nastolatkami, u których takie podejrzenie się pojawia albo diagnoza już jest — ale samej diagnostyki u osób poniżej 18 lat nie prowadzimy. Jeśli w trakcie konsultacji zobaczymy powody, żeby ją przeprowadzić, powiemy o tym wprost i wskażemy, gdzie to zrobić.
- To nie jest opinia do sądu ani orzeczenie dla szkoły. Nie wydajemy opinii na potrzeby postępowań sądowych, w tym rozwodowych i o opiekę, ani orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego. Wydają je biegli sądowi oraz publiczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne.
- To nie jest konsultacja psychiatryczna. Nie kończy się receptą ani zwolnieniem. Jeśli widzimy wskazania do konsultacji lekarskiej, mówimy o tym.
- To nie jest jednorazowa porada, po której trudność znika. Pierwsze spotkania służą rozpoznaniu sytuacji i ustaleniu, co dalej.
Kiedy lepiej zacząć od czegoś innego
Są sytuacje, w których konsultacja dla dziecka nie jest pierwszym krokiem.
- Dziecko ma mniej niż cztery lata. Na tym etapie największą zmianę daje praca z opiekunem, więc zacznij od poradnictwa dla rodziców. O tym, jak dziecko funkcjonuje, porozmawiamy tam bez względu na jego wiek.
- Chcesz omówić własne reakcje i sposób wychowania, bez udziału dziecka. To również poradnictwo dla rodziców.
- W rodzinie wydarzyło się coś nagłego — strata bliskiej osoby, wypadek, nagłe rozstanie. Zacznij od interwencji kryzysowej.
- Dziecko skończyło 18 lat. Właściwa jest konsultacja psychologiczna dla osób dorosłych.
- Potrzebujesz orzeczenia lub opinii dla szkoły. Wydaje je rejonowa poradnia psychologiczno-pedagogiczna i jest to bezpłatne.
Jeśli sytuacja jest pilna
Nie czekaj na wolny termin, jeśli dziecko mówi o odebraniu sobie życia, okalecza się albo jest w bezpośrednim zagrożeniu.
Jeśli potrzebujesz pomocy teraz:
- 112 — numer alarmowy, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie.
- 800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka, dla dzieci i nastolatków. Całodobowo, połączenie bezpłatne.
- 116 111 — Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży do 18. roku życia, prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Całodobowo, bezpłatnie i anonimowo.
- 800 100 100 — telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci, prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Bezpłatnie i anonimowo.
Konsultacje z dojazdem i online
Konsultacje dla dzieci i młodzieży prowadzimy przede wszystkim w gabinecie w Poznaniu albo z dojazdem do domu. W kontakcie z dzieckiem dużo informacji daje to, jak się zachowuje, w co się bawi i jak reaguje na zadania, a tego przez ekran nie widać.
Dojazd do domu jest możliwy od pierwszej wizyty. Ta forma powstała z myślą właśnie o dzieciach: spotkanie odbywa się w miejscu, które dziecko zna, więc kontakt nawiązuje się łatwiej, a przy ocenie funkcjonowania pozwala zobaczyć dziecko w jego naturalnym otoczeniu zamiast w obcym gabinecie. Z wizyt domowych korzystają też mamy małych dzieci oraz osoby, którym stan zdrowia utrudnia dotarcie do gabinetu. Zasięg, termin i cenę dojazdu ustalamy indywidualnie przy zapisie.
Spotkania online proponujemy zwykle od około 12. roku życia. Sam wiek nie rozstrzyga: rozmowa przez kamerę wymaga dłuższego utrzymania uwagi bez obecności drugiej osoby w pokoju i opowiadania o sobie własnymi słowami. Część nastolatków czuje się w tej formie swobodniej niż w gabinecie, części jest w niej wyraźnie trudniej. U dzieci w spektrum autyzmu bywa różnie: dla części kontakt przez ekran jest łatwiejszy niż rozmowa twarzą w twarz, dla części wyraźnie bardziej obciążający. Jeśli nie wiecie, co sprawdzi się u Waszego dziecka, powiedzcie o tym przy zapisie — formę ustalimy na pierwszej rozmowie. Więcej o tej formie pracy: konsultacja online.
Kto pracuje z dziećmi i młodzieżą
Konsultacje dla dzieci i młodzieży prowadzą w Oddechu Julia Witkiewicz, Karolina Zawrotniak i Agnieszka Michalak.
Julia Witkiewicz jest psychologiem, absolwentką psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Doświadczenie zdobywała w Polsce i we Francji, w placówce szpitalnej i w zespole interdyscyplinarnym. Pracuje z dziećmi i nastolatkami doświadczającymi trudności emocjonalnych, zaburzeń lękowych oraz wyzwań związanych z neuroróżnorodnością, w tym ze spektrum autyzmu i ADHD. Szkoli się w terapii poznawczo-behawioralnej, dialektyczno-behawioralnej i terapii schematów. Prowadzi konsultacje z dojazdem do klienta. Spotkania prowadzi po polsku, angielsku i francusku.
Karolina Zawrotniak jest psychologiem, seksuologiem i psychotraumatologiem, absolwentką psychologii na UAM w Poznaniu i założycielką Centrum Oddech. Ukończyła dwuletnie szkolenie teoretyczne w Szkole Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS, rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej. Jest członkinią PTTPB i regularnie poddaje swoją pracę superwizji. Wspiera także rodziców dzieci z ADHD.
Jest praktyczką metody Kids' Skills, w której trudność dziecka zamienia się w konkretną umiejętność do nauczenia się.
Agnieszka Michalak jest psychologiem, certyfikowaną Trenerką Umiejętności Społecznych i psychoterapeutką poznawczo-behawioralną w trakcie czteroletniego szkolenia. Prowadzi konsultacje dla młodzieży od 12. roku życia i ma pięcioletnie doświadczenie w indywidualnej pracy z młodymi osobami. Wspiera nastolatków w trudnościach z nauką, koncentracją i motywacją, a także z emocjami, samooceną i relacjami.
Pełne opisy kwalifikacji: nasze specjalistki.
Cena i umawianie
Konsultacja kosztuje 250 zł za spotkanie, zarówno spotkanie z rodzicami, jak i z dzieckiem. Skierowanie nie jest potrzebne, wizyty są prywatne. Warunki wizyty z dojazdem do domu ustalamy indywidualnie.
Terminy i sposoby kontaktu znajdziesz na stronie kontaktowej. Zapisać się możesz przez ZnanyLekarz lub mailem na kontakt@centrum-oddech.pl. Przy zapisie napisz, ile dziecko ma lat i czego dotyczy zgłoszenie — to pozwala dobrać osobę i zarezerwować odpowiedni czas.